عربيّت در عبادات : عربيّت از شرايط صحّت اذان و اقامه 3 و تمامى ذكرهاى نماز همچون تكبيرة الاحرام ، قرائت ، ركوع ، سجود و تشهد است . بنابر اين ، اداى آنها به غير عربى كفايت نمىكند ، مگر آنكه فراگيرى آنها به عربى ، هرچند به گونهء غلط به جهت عذرى همچون تنگى وقت ، امكان نداشته باشد ؛ 4 ليكن در جواز خواندن قنوت به غير عربى اختلاف است . قول به جواز دعا در قنوت به غير عربى منسوب به مشهور است . برخى دعا در قنوت را به هر زبان جايز دانسته ؛ ليكن آن را مجزى از قنوت مستحب ندانسته‌اند . 5 در جواز خواندن خطبهء نماز جمعه به غير عربى اختلاف است . قول به وجوب خواندن آن به عربى منسوب به مشهور است . برخى ميان حمد و ثناى الهى و صلوات ، و بين موعظه كه معناى آن مقصود است ، تفصيل داده و در اول ، عربيّت را واجب دانسته‌اند . گروهى نيز گفته‌اند : اگر آن تعداد كه حضورشان در انعقاد نماز جمعه شرط است ، عربى نفهمند و امكان يادگيرى عربى نيز نباشد ، خواندن خطبه به غير عربى كفايت مىكند . 6 بنابر قول به وجوب دعا ميان تكبيرهاى نماز ميّت ، واجب است مقدار واجب دعا به عربى خوانده شود . در افزون بر مقدار واجب ، غير عربى نيز جايز است . 7 در احرام ( - - ) احرام ) ، تلبيه ( - - ) تلبيه ) بايد عربى ادا شود و ترجمهء آن كفايت نمىكند ؛ ليكن در صورت ناتوانى فرد از اداى آن به عربى حتى با تلقين ديگرى ، در كفايت تلبيهء غير عربى يا وجوب گرفتن نايب ، اختلاف است . برخى ، احتياط واجب را در انجام دادن هر دو دانسته‌اند . 8 عربيّت در عقود و ايقاعات : آيا در عقود ( - - ) عقود ) و ايقاعات ( - - ) ايقاعات ) عربيّت شرط است ؟ مسئله اختلافى است . 9 بنابر قول مشهور ، در عقد نكاح 10 و طلاق 11 و نيز لعان 12 ( - - ) لعان ) با توانايى بر عربيت و همچنين ظهار 13 ( - - ) ظهار ) عربيت شرط است ؛ ليكن در عقود جايز ، مانند وصيّت ، وديعه ، عاريه ، وكالت و مضاربه شرط نيست ؛ 14